آنان در این چند روزه حیات راه حق برگزیدند و از خاک با بالهاى دلدادگى پلى به افلاک زدند و در آن سوى مرزهاى نیستى، در دیار جاودانگى میهمان خدا گشتند و مرزوق خوان حضرت حق. چه زیبا معامله اى است معامله با خدا، مى ارزد که تمام هستى را تنها در راه رضاى او فدا کردن. مى ارزد این دلق رنگارنگ را وانهادن و با رضاى او جاودانگى خریدن. و عباس یکى از شیفتگان عاشقى بود که قدم در سرزمین خون و جراحت گذاشت.
او در 10/فروردین/1346 ه .ش در محله حکم آباد تبریز پا به پهنه هستى نهاد و در دامان پرمهر پدر و مادرى زحمتکش بالیدن گرفت. دوران خردسالى عباس در مکتب خانواده با درس عشق به خدا و ائمه اطهارعلیهم السلام سپرى شد.
هفت ساله بود که وارد دبستان شهید توانا (قطران) گردید و تا کلاس پنجم در آن مدرسه درس خواند. او هر وقت از کار درس و مدرسه فارغ مى شد در مغازه پدر به وى کمک مى کرد تا عصاى دست او باشد و کمک خرج خانواده. عشق و علاقه وافر به اسلام و انقلاب اسلامى، عباس را به فعالیت در مساجد سوق داد.
بعد از شروع جنگ تحمیلى، او که بى تاب جهاد در راه خدا بود براى دفاع از حریم اسلام و موجودیت انقلاب اسلامى در تاریخ 3/شهریور/1363 ه .ش بعد از طى دوره آموزش نظامى عازم جبهه شد و به لشکر 31 عاشورا پیوست. وى در «عملیات بدر» بر اثر اصابت ترکش خمپاره از ناحیه سر و دست و شانه مجروح شد. زخم شیرینى طعم وصال را به او چشانیده بود. او که مجذوب صفا و معنویت جبهه ها شده بود بعد از بهبودى نسبى، دوباره به شهر آرزوهاى خویش شتافت و در نهایت در تاریخ 9/مهر/1364 ه .ش در هورالهویزه بر اثر اصابت ترکش دشمنان متجاوز به شهادت رسید و پروانه وجودش در طواف شمع عشق با شهادت آرام گرفت که جز شهادت نمى خواست و جز رضاى معبود نمى جست.
وى در وصیت نامه اش چنین نگاشته است: «... با درود بیکران به رهبر انقلاب امام خمینى و تمام شهداى راه حق و آزادى. حال که اسلام عزیز ما در رویاروئى با کفر جهانى قرار گرفته، حال که قدرتهاى شیطانى دست به دست هم داده اند تا اسلام و انقلاب پرشکوه ما را سرنگون کنند. من نیز وظیفه شرعى و انسانى خود مى دانم تا در پیشبرد اسلام و اهداف عالیه آن و دفاع از شرف و ناموس، سهم ناچیزى داشته باشم و از این رو با اعتقاد و ایمان و آگاهى و آزادى کامل، صف حق خط امام را انتخاب کرده ام و به این مأموریت مى روم تا از اسلام و انقلاب خود دفاع کنم و در این میان اگر خریدار خون شهداء، اللَّه خریدار خون بى ارزشم شد و شربت شهادت و سعادت اخروى را نصیبم فرمود آن وقت به کام خود رسیده ام... فقط شما دعا کنید که خداوند تبارک و تعالى این قربانى ناچیز شما را پذیرا باشد. سعى کنید تا آخرین قطره خونتان از اسلام عزیز دفاع کنید. راه امام را بیاموزید. خط امام، خط اصیل مکتب تعالى بخش اسلام است...»